زنان زندانی سیاسی در زندان اوین، به‌ویژه زندانیانی که در کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» مشارکت دارند، طی هفته‌های اخیر با موج تازه‌ای از محدودیت‌ها و فشارهای امنیتی روبه‌رو شده‌اند.
مسئولان زندان به‌صورت مستمر و تقریباً روزانه، برخی از زندانیان را به بهانه‌های مختلف از حق تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده محروم می‌کنند. این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که بسیاری از زنان زندانی سیاسی پیش‌تر نیز با محدودیت‌های مشابه مواجه بوده‌اند.
بخش مهمی از سیاست‌های سخت‌گیرانه اخیر در بند زنان زندان اوین، تحت نظارت حسین یوسفی، معاون سلامت این زندان، اجرا می‌شود. وی پس از کشته شدن روح‌الله توسلی در جریان بمباران زندان اوین به این سمت منصوب شده است.
از زمان انتصاب حسین یوسفی، فشار بر زندانیان سیاسی، به‌ویژه در زمینه ملاقات حضوری، تماس تلفنی، دسترسی به امکانات رفاهی و خدمات درمانی، افزایش چشمگیری یافته است. خانواده‌های زندانیان و منابع نزدیک به آنان تأکید می‌کنند که بسیاری از تصمیم‌های مربوط به اعمال محدودیت‌های جدید، بدون ارائه توضیح روشن و خارج از هرگونه روند شفاف اداری اتخاذ می‌شود و زندانیان عملاً امکان اعتراض مؤثر به این تصمیمات را ندارند.
وضعیت خدمات درمانی در بند زنان زندان اوین نیز به یکی از نگرانی‌های جدی تبدیل شده است. شماری از زنان زندانی سیاسی، با وجود ابتلا به بیماری‌های مختلف، با محدودیت در دریافت دارو، دسترسی به پزشک متخصص و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان مواجه هستند.
محرومیت از درمان مناسب و تأخیر در رسیدگی پزشکی، در کنار فشارهای روانی ناشی از محدودیت‌های ارتباطی، شرایط زندگی را برای زنان زندانی سیاسی در زندان اوین دشوارتر و نگران‌کننده‌تر کرده است.
