گزارشی از دستگیری و محکومیت ۷ زن در ماه اردیبهشت در ایران
ماشین سرکوب رژیم ایران در مواجهه با بحران عمیق مشروعیت و هراس دائم از شکل‌گیری یک قیام سراسری دیگر، بار دیگر شتاب گرفته است. نگاهی به موج اخیر بازداشت‌ها و دستگیری‌های گسترده، صدور احکام سنگین و تداوم بلاتکلیفی معترضان، نشان‌دهنده یک استراتژی امنیتی مشخص است: دستگیری زنان و دختران نوجوان به عنوان حلقه‌های پیشرو جامعه جهت ایجاد ارعاب پیش‌گیرانه.
نهادهای امنیتی با بازداشت‌های خودسرانه و محروم کردن زندانیان از حق دادرسی، تعمداً وضعیت «بلاتکلیفی» را به عنوان ابزاری برای شکنجه سفید به کار می‌گیرند. این رویکرد علاوه بر اعمال فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی، روان و ثبات خانواده‌های آنان را هدف قرار می‌دهد تا هزینه هرگونه مطالبه‌گری را به حداکثر برساند. اعترافات اخیر مقامات ارشد نظامی رژیم مبنی بر بازداشت‌های گسترده، خود گواهی بر این واقعیت است که حاکمیت، جامعه را یک انبار باروت آماده انفجار می‌بیند.
بازداشت فروزان اسلامی، مدرس زبان انگلیسی در ارومیه
در ادامه دستگیری گسترده زنان و دختران، نیروهای امنیتی رژیم روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، فروزان اسلامی، یک زن کرد و مدرس زبان انگلیسی را در شهر ارومیه بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. با گذشت روزها از این دستگیری، هیچ اطلاعی از دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و محل نگهداری این دختر نوجوان در دست نیست که این امر موجب افزایش نگرانی‌ها در خصوص وضعیت سلامت وی شده است.
چهار ماه بلاتکلیفی مریم نوری، همسر یکی از جان‌باختگان اعتراضات در مشهد
«مریم نوری»، از بازداشت‌شدگان قیام سراسری دی‌ماه، با گذشت نزدیک به چهار ماه از زمان دستگیری (۲۴ دی ۱۴۰۴)، کماکان به‌صورت بلاتکلیف و محروم از حق دادرسی عادلانه در«بند آرامش» زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. بازداشت وی تنها چند روز پس از آن رخ داد که همسرش، «اشکان تراب‌زاده»، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه هدف شلیک مستقیم و مرگبار نیروهای حکومتی قرار گرفت. مقامات قضایی مشهد تعمداً از صدور قرار وثیقه برای آزادی موقت این همسر دادخواه امتناع می‌ورزند.
محکومیت سنگین و تهدید به سلب تابعیت زهرا موسوی در مشهد
دستگاه قضایی رژیم ایران در حکمی انتقام‌جویانه، «زهرا موسوی»، شهروند ۲۱ ساله ایرانی‌ـ‌افغانستانی را که در جریان اعتراضات سراسری (۳۰ دی ۱۴۰۴) بازداشت شده بود، مجموعاً به ۱۰ سال و ۶ ماه حبس (۴ سال تعزیری و ۶ سال و ۶ ماه تعلیقی) محکوم کرد. اتهامات وی «تشکیل گروه» و «ترغیب به برهم زدن امنیت ملی» عنوان شده است. نهادهای امنیتی علاوه بر این حکم که در زندان وکیل‌آباد مشهد سپری می‌شود، اقدام به ابطال شناسنامه ایرانی این دختر جوان کرده و او را که متولد ایران و سرپرست خانواده خود بوده، به سلب تابعیت و تبعید تهدید کرده‌اند.
محکومیت غزل مرزبان، فعال حقوق بشر به نزدیک به ۱۰ سال حبس در تهران
«غزل مرزبان»، فعال ۳۷ ساله حقوق بشر، توسط دادگاه انقلاب تهران به ۹ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در حالی صادر شده که وی پس از بازداشت در نیمه‌شب ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط اطلاعات سپاه در تهران، تحت فشارهای شدید برای اخذ اعترافات اجباری قرار گرفته بود. مأموران امنیتی وی را تهدید کرده‌اند که باید کل دوران حبس را بدون قانون ادغام احکام سپری کند. اتهامات وی «اجتماع و تبانی»، «ترویج به کشتار» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است.
تداوم بازداشت و بلاتکلیفی ۵۰ روزه ماندانا و مهسا ستوده در زندان شیراز
سلب آزادی و سرکوب سیستماتیک اقلیت‌های دینی در شیراز، با تداوم بازداشت و بلاتکلیفی بیش از ۵۰ روزه دو خواهر بهائی به نام‌های «مهسا ستوده» (۲۵ ساله) و «ماندانا ستوده» (۳۸ ساله) ادامه دارد. این دو خواهر در فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در اقداماتی جداگانه توسط اطلاعات سپاه بازداشت و به بند زنان زندان عادل‌آباد منتقل شدند. آن‌ها به‌صورت جدا از یکدیگر نگهداری می‌شوند و پیگیری‌های مداوم خانواده ستوده برای کسب اطلاع از اتهامات و وضعیت فرزندانشان تاکنون کاملاً بی‌نتیجه مانده است.
بی‌خبری مطلق از سرنوشت اَستی محمدی با گذشت ۱۰ روز از بازداشت در بوکان
با گذشت ۱۰ روز از بازداشت «اَستی محمدی»، زن ۶۷ ساله کرد در شهرستان بوکان، وضعیت سلامت و محل نگهداری وی کماکان در ابهام مطلق قرار دارد. نیروهای اداره اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی اقدام به بازداشت وی و تفتیش کامل خانه کرده و وسایل شخصی از جمله تلفن همراه و کتاب‌های او را ضبط کرده‌اند. قطع کامل ارتباطات، موجب هراس شدید خانواده از وضعیت جسمانی این شهروند سالخورده شده است.
اعتراف فرمانده کل فراجا به بازداشت‌های گسترده در سایه هراس از اعتراضات
در تایید هراس حاکمیت از پتانسیل اعتراضی جامعه، احمدرضا رادان، فرمانده کل انتظامی کشور (فراجا)، روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ با اشاره به بازداشت هزاران نفر در ماه‌های گذشته، به طور علنی به حجم انبوه سرکوب‌ها اعتراف کرد. رادان با هدف تهدید دوباره جامعه مدعی شد که از آغاز طرح‌های تقابلی اخیر تاکنون بیش از ۶ هزار و ۵۰۰ نفر بازداشت شده‌اند؛ آماری تکان‌دهنده که ابعاد وسیع نقض حقوق بشر و ترس رژیم از شکل‌گیری قیام سراسری بعدی را آشکار می‌سازد.
