سحر فلاح در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴ در تهران از ناحیه سر و صورت هدف شلیک مأموران سرکوبگر رژیم قرار گرفت.
از آنجایی که صورت سحر متلاشی شده بود خانوادهاش حتی نتوانستند برای وداع چهره او را باز کنند و بوسه آخر را نثارش کنند. سحر ۲۶ سال داشت و استاد زبان و تنها فرزند خانواده بود.





















