روز سه شنبه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۴، در ادامه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۴۸ زندان سراسر ایران با شرکت در هفتاد و هشتمین هفته این حرکت اعتراضی، دست به اعتصاب غذا زدند. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که به نماد مخالفت زندانیان با صدور و اجرای احکام اعدام تبدیل شده، با انتشار بیانیهای علیه موج جدید اعدامها، سرکوب سیستماتیک و اعمال خشونت توسط حکومت همراه بود.
در بخشی از بیانیه این هفته زندانیان آمده است: «حکومت اعدامی بار دیگر موجی از خشونت را علیه جامعه و بهویژه زندانیان سیاسی به راه انداخته است. تنها در تیرماه، دستکم ۷۱ نفر در ایران اعدام شدهاند؛ احکامی که اغلب بدون دادرسی عادلانه و بر پایه اعترافات اجباری صادر شدهاند.»
زندانیان با تاکید بر ادامه این کارزار نوشتند: «صدای ما، فریاد «نه به اعدام« است؛ صدایی که هر سهشنبه بلندتر و رساتر خواهد شد، تا روزی که اعدام در ایران برای همیشه متوقف گردد.»
در بیانیه همچنین نسبت به تشدید فشارها بر فعالان دربند این کارزار هشدار داده شده است: «تهدید، شکنجه، تبعید، بازداشت و احضار خانوادههای اعضای این حرکت اعتراضی، و محرومیت از ابتداییترین حقوق انسانی، بخشی از سازوکار سرکوبگرانهای است که حکومت برای خاموش کردن این صداهای معترض بهکار گرفته است.»
این بیانیه همچنین به خشونتهای فزاینده حکومتی علیه جامعه و بهویژه زنان و کودکان اشاره میکند. نمونه بارز آن، قتل یک کودک ۴ ساله به نام رها شیخی و خانوادهاش در شهر خمین استان مرکزی است.
در تاریخ ۲۶ تیرماه ۱۴۰۴، رها شیخی به همراه والدینش، محمدحسین و صدیقه شیخی، و یکی از بستگانشان به نام اعظم حیدری، بر اثر تیراندازی خودسرانه نیروی انتظامی رژیم جان باختند.
پیوستن خانواده های زندانیان سیاسی و معترضین به کارزار «نه به اعدام»
خانوادههای زندانیان سیاسی نیز با در دست داشتن عکس عزیزان در بند خود و تراکتهایی با شعار «آزادی فوری زندانیان سیاسی»، به کارزار سهشنبههای «نه به اعدام» پیوستهاند و حمایت خود را از این حرکت اعتراضی اعلام کردهاند.
در کنار آنها، شهروندان معترض در نقاط مختلف کشور از جمله کازرون، کرج، فسا، قائمشهر، رشت، شاهرود، چالوس، خرمآباد، اهر، تهران، اصفهان، مشهد، یاسوج، زنجان و تبریز با در دست داشتن پلاکاردها و تراکتهایی اعتراضی، خشم خود را نسبت به موج تازهی صدور احکام اعدام و سرکوبهای سیستماتیک ابراز کردند.
