دکتر سارا جوزفین بیکر(۱۵ نوامبر ۱۸۷۳ – ۲۲ فوریه ۱۹۴۵) پزشک جسور آمریکایی، پیشگام در حوزه سلامت عمومی، و مدافعی خستگیناپذیر برای جوامع محروم در اوایل قرن بیستم نیویورک بود. او بیش از هر چیز بهخاطر نجات جان هزاران کودک مهاجر در محله فقیرنشین «هلز کیچن» منهتن شناخته میشود. بیکر با نوآوریهایش در زمینه پزشکی پیشگیرانه، مسیر برخورد ایالات متحده با بحرانهای بهداشتی شهری را دگرگون کرد.
او به عنوان اولین زنی که به مقام ارشد در اداره بهداشت نیویورک رسید، در سال ۱۹۰۸ «اداره بهداشت کودک» را بنیان گذاشت—حرکتی انقلابی که با اقداماتی مانند تهیه شیر خشک استریل، آموزش عمومی درباره مراقبت از نوزادان، و معاینههای اجباری سلامت در مدارس، نرخ مرگومیر نوزادان را به طرز چشمگیری کاهش داد.
بیکر که از اصلاحطلبانی همچون فلورانس نایتینگل و نخستین پزشکان زن مانند الیزابت بلکول الهام گرفته بود، خود به الگویی برجسته برای پزشکان زن و فعالان اجتماعی تبدیل شد. او حتی در یکی از مشهورترین پروندههای بهداشت عمومی، موفق به شناسایی و بازداشت «مری تیفویید» (مری ملون) شد—اقدامی که تعهد بیچونوچرای او به سلامت عمومی را نشان میداد، بیآنکه اصول اخلاقی را قربانی کند.
بیکر که ازدواج نکرد و از حامیان صریح حق رأی زنان بود، نهتنها در پزشکی بلکه در شکستن کلیشههای جنسیتی نیز پیشتاز بود. آثار او پایهگذار حوزههایی چون پزشکی پیشگیرانه کودکان، پرستاری مدارس و رهبری زنان در نظام سلامت شدند.
امروزه، دکتر سارا جوزفین بیکر به عنوان زنی پیشرو شناخته میشود که با دانش، شجاعت و عدالت اجتماعی، زندگی کسانی را تغییر داد که جامعه اغلب نادیدهشان میگرفت.
