هاجر سعیدی، یک فعال کارگری و حقوق زنان اهل سنندج، وارد دومین سال از حکم حبس پنجساله خود شده است.
گزارشها حاکی از آن است که وضعیت سلامتی هاجر سعیدی به دلیل ابتلا به بیماریهای قلبی و ریوی به شدت وخیم شده و نگرانیها در مورد وضعیت او افزایش یافته است.
هاجر سعیدی در تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۲ به زندان مرکزی سنندج منتقل شد تا اجرای حکم پنج سال زندان خود را آغاز کند. ابتدا گفته شده بود که او به یک سال حبس محکوم است، اما تحقیقات بیشتر نشان داد که حکم پنج سال زندان تعلیقی او به اجرا درآمده است.
هاجر سعیدی در یک پرونده پیشین، به اتهام «اجتماع و تبانی از طریق تشکیل هسته کمونیستی» و «اقدام علیه امنیت ملی» توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب سنندج به دو سال حبس تعزیری محکوم کرده بود. این حکم بعداً توسط شعبه ۴ دادگاه تجدیدنظر سنندج به یک سال حبس تعزیری کاهش یافت.
بحران سلامتی و شرایط زندان
هاجر سعیدی در آبانماه ۱۴۰۳ اولین سال از دوره پنج ساله حبس خود را به پایان رساند و اکنون در حال گذراندن دومین سال از این حکم است. با وجود مشکلات جدی سلامتی، از جمله بیماریهای قلبی و ریوی، وی از مرخصی استعلاجی و درمان مناسب محروم مانده است. طی ۱۳ ماه گذشته، او تنها ۱۰ روز مرخصی درمانی دریافت کرد که برای شرایط او بسیار ناکافی بود.
علاوه بر این، نگهداری هاجر سعیدی در بندی که زندانیان جرایم خطرناک نیز حضور دارند، نگرانیهای خانواده او را افزایش داده است.
بازداشت و روند قضایی
ماجرای هاجر سعیدی از ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲ آغاز شد. در این روز او به همراه هفت فعال مدنی و کارگری دیگر در یورش نیروهای اطلاعاتی رژیم به منزل پدر هومن عبداللهی، یکی از جانباختگان قیام ۱۴۰۱ بازداشت شد.
او در نهایت در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۲ با قرار وثیقهای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان به طور موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.
با این حال، در تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۲ پس از احضار به شعبه ۴ اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب سنندج، بازداشت و دوباره به زندان مرکزی سنندج منتقل شد تا دوره حبس خود را ادامه دهد.
پرونده هاجر سعیدی نمونهای از وضعیت دشوار زندانیان سیاسی در ایران، بهویژه زنانی است که به دلیل فعالیتهای مدنی و سیاسی خود با شرایط سخت زندان و محرومیت از درمان مناسب روبهرو هستند.
تداوم بازداشت و عدم دسترسی به درمان مناسب برای او، نگرانیهای حقوق بشری را نسبت به سیستم قضایی رژیم ایران تشدید میکند.
