روز ۳۰ آبان ۱۴۰۳، پارلمان اروپا از رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت خانم مریم رجوی استقبال کرد تا او درباره فرآیند تغییر رژیم در ایران و پروسه انتقال قدرت به مردم ایران سخنرانی کند.
در میان دهها ملاقات در پارلمان اروپا، خانم رجوی با گروهی از فعالان حقوق زنان در آستانه روز جهانی منع خشونت علیه زنان ملاقات داشتند. خانم آمپارو فوئرتس، یک فعال حقوق زنان در اسپانیا، در این جلسه سخنرانی کردند.
متن صحبتهای خانم آمپارو فوئرتس در زیر آمده است:
عصر بخیر، رئیس جمهور محترم، دوستان عزیز.
بسیار خوشحالم و در درجه اول از شما تشکر می‌کنم که مرا برای شرکت در چنین رویداد به‌موقعی دعوت کردید.
در میان انواع مختلف خشونتی که در کشورهای مختلف در زمان حاضر وجود دارد، یکی از نفرت‌انگیزترین آن‌ها، خشونت علیه زنان است.
این خشونت یکی از واضح‌ترین نشانه‌های کیفیت اخلاقی و تمدن یک جامعه یا یک سیستم سیاسی و قانونی است.
اجرای برابری میان زنان و مردان در زمینه حقوق مدنی، آموزش، آزادی تصمیم‌گیری در امور شخصی، دسترسی به مناصب عمومی از هر نوع، شرایط خانوادگی و کاری، از الزامات هر جامعه متمدن است.
متأسفانه، هنوز مکان‌ها و ساختارهای سیاسی‌ای در جهان ما وجود دارند که در آن‌ها این حقوق زنان نه در قوانین و نه در عادات و سنت‌های اجتماعی جا نیفتاده‌اند.
یکی از شنیع‌ترین نمونه‌های چنین شرایطی، جمهوری اسلامی ایران است، جایی که زنان به عنوان شهروندان درجه دوم محسوب می‌شوند و قربانی بدترین نوع بدرفتاری‌ها از سوی رژیم ملاها هستند.
زنی در ایران نمی‌تواند رئیس‌جمهور یا قاضی شود. او نمی‌تواند در بسیاری از رشته‌های علمی، فناوری یا انسانی فارغ‌التحصیل شود.
ارث او نصف ارث مرد است و نمی‌تواند بدون اجازه شوهر شغلی داشته باشد. چندهمسری و ازدواج موقت نیز از بزرگ‌ترین تحقیرهای زنان در این جامعه است.
در چنین زمینه‌ای، یکی از عناصر برجسته برنامه ده ماده‌ای برای آینده ایران که توسط خانم مریم رجوی پیشنهاد شده، برابری کامل میان زنان و مردان در همه جنبه‌های زندگی اجتماعی و سیاسی است.
این اصلاحات به معنای تغییر کامل جامعه ایرانی خواهد بود و می‌تواند از مشارکت فوق‌العاده زنان در ایجاد ثروت، ارتقای استانداردهای زندگی، و بهبود اخلاقی کشور بهره‌مند شود.
اعلامیه حقوق بشر سازمان ملل متحد به صراحت حق مردم برای قیام علیه ظلم، ستم، و سوءاستفاده‌های فاحش را به رسمیت می‌شناسد.
زنان مقاومت ایران نیز همین کار را انجام داده‌اند. بسیاری از زنان شجاع برای مقاومت در برابر دیکتاتوری تمامیت‌خواهی که به مدت ۴۵ سال آن‌ها را به‌طور دردناک و ناعادلانه سرکوب کرده است، جان خود را به خطر انداخته‌اند.
هزاران نفر از آن‌ها برای دفاع از آرمان‌هایشان درباره دموکراسی و آزادی برای مردم ایران به چوبه دار برده شده یا تا سرحد مرگ شکنجه شده‌اند.
برای گرامیداشت یاد آن‌ها، ما زنان دنیای آزاد، باید از مبارزه آن‌ها تا پیروزی نهایی‌شان بر رژیم قرون وسطایی، ضدبشری، و ظالمانه روحانیت حاکم حمایت کنیم.
خانم مریم عزیز، رئیس محترم، شما می‌توانید روی حمایت ما حساب کنید. ما در تلاش بی‌وقفه شما برای تحقق عدالت، آزادی، رفاه و کرامت برای مردم ایران در کنار شما خواهیم بود.
اخیراً خوانده‌ام که این روزها، صدها خواهر در حیاط زندان اوین، هر روز بدون ترس از سرکوب‌گران خود، علیه اعدام وریشه مرادی فریاد می‌زنند.
اجازه دهید من هم با یکی از شعارهای آن‌ها که بسیار قوی است، همراه شوم: «جانمان برود، سرمان بیفتد، اما آزادی هرگز از دست نمی‌رود». اعدام وریشه مرادی را متوقف کنید!
بسیار سپاسگزارم.
