مادر داغدار، محبوبه رمضانی، به صد ضربه شلاق محکوم شده است. این حکم به طور غیابی و چند ماه پیش برای صادر شده بود.
فرزند خانم رمضانی، پژمان قلی پور در جریان قیام آبان ۹۸ به دست نیروهای سرکوبگر رژیم کشته شد.
این خبر توسط پیمان قلی پور، برادر پژمان، در حساب اینستاگرام او منتشر شد. او گفت مأموران امنیتی مترصد فرصتی برای دستگیری مادرش بودند.
«واقعیت این است که تنها جرم مادر من دادخواهی است. بیشترین دلیلی که باعث می شود این ها از او بترسند این است که حقیقت را فریاد می زند. از او می ترسند چون عکس پژمان را یک دقیقه زمین نمی گذارد.»
محبوبه رمضانی و چند مادر و اقوام دیگر جانباختگان آبان ۹۸ روز ۲۰ تیر بازداشت شدند.
بنابر برخی گزارشات، خانم رمضانی به زندان اوین منتقل شده است.
پیمان قلی پور افزود «مادرم مدتهاست تحت فشار است و مدام تهدیدش می کنند و چندین بار برایش احضاریه آمده است. اما تیر آخرشان را چند ماه پیش زدند که مادرم را به صد ضربه شلاق محکوم کردند. ولی مادرم باز هم از آنها نترسید. بعد از پژمان، بعد از آبان چی ماند برایمان که ازش بترسیم؟ دنبال بهانه می گشتند تا مادرم را ساکت کنند.
رسیدیم به ۲۰ تیر، خانواده های دادخواه طبق روال همیشگی شان که یک روز در ماه دور هم جمع می شوند، در آن روز هم قرار گذاشته بودند به خانه مادر نوید بهبودی بروند.»
«تنها جرم مادر من دادخواهی است. بیشترین دلیلی که باعث می شود این ها از او بترسند این است که حقیقت را فریاد می زند. از او می ترسند چون عکس پژمان را یک دقیقه زمین نمی گذارد.»
افشای تهدید مادر داغدار محبوبه رمضانی
مادر داغدار محبوبه رمضانی در مطلبی که در فروردین ۱۴۰۱ منتشر کرد، در مورد تماس نیروهای امنیتی به این خانواده از جمله نوشت: «بعد از چند بار که با من و همسرم تماس گرفتند و جواب ندادم، با پسرم تماس گرفته و به او گفته اند؛ حواست باشد، اگر خانواده تو به این کارها ادامه بدهند، اتفاقات بدتری در انتظار آنهاست. پسرم در پاسخ گفته است؛ پدر و مادر من دادخواه خون فرزند خود هستند. آنها می گویند فرزند آنان مجرم بود و ما او را کشتیم! به مادر و پدرت بگو خودشان به اینجا بیایند و یا اینکه ما می آییم و آنها را به زندان منتقل می کنیم.»
این مادر داغدار در برابر همه تهدیدات برای رفتن به زندان و غیره تأکید کرد: «سینه تمام ما خانواده ها آماده است برای گلوله های شما. تهدیدها، زندان و شکنجه های شما دیگر اثری ندارد. شما را پشیمان می کنیم. به اندازه تک تک جان هایی که گرفتید در تمام این سالها، شما را پشیمان می کنیم.»
خانم رمضانی پس از شهادت پسرش، از سال ۹۸ تا کنون پیوسته از هر صحنه ای برای دادخواهی خون پسر ۱۸ ساله اش پژمان قلی پور و همه شهیدان قیام آبان استفاده کرده و افشاگر جنایات رژیم بوده است.
خانم محبوبه رمضانی در خرداد ۱۴۰۰ در کلیپی که در فضای مجازی منتشر شد فاش ساخت که چگونه رژیم در تحقیقات حول قتل پسرش سنگ اندازی کرد. وی گفت: «وقتی دنبال دوربین بالای سر بچه ام بودم و گفتم آقا این دوربین رو نشون من بدید که من متوجه بشم بچه من رو کی کشته؟ بعد از یازده ماه یه نامه دروغین برای من آوردند و گفتند شهرداری گفته ۲۶ ام رأس ساعتی که بچه من تیر خورده اون دوربین سوخته بوده!»
