سخنرانی مهری عمرانی از انجمن زندانیان سیاسی سابق در مراسم چهلمین سالگرد مقاومت عادلانه مردم ایران
من مهری عمرانی هستم. در سال۶۲ برای دومین بار دستگیر و به جرم هواداری از مجاهدین به مدت ۸ سال در زندانهای اوین و وکیل آباد مشهد زنداني بودم.
خمینی که از گستردگی پایگاه مجاهدین، به سختی به وحشت افتاده بود، سرانجام در روز۳۰خرداد با شلیک به مردم تشنه آزادی برای پاک کردن مجاهدین از صحنه سیاسی ایران وارد صحنه شد و در نقطه مقابل مجاهدین یکی از مهمترین سرفصلهای تاریخ معاصر را رقم زدند. جا دارد خاطره تابناک شهیدانی را که با نثار جانشان مسیر اعتلای مقاومت را هموار کردند گرامی بداریم و من به ویژه به شهید منیره رجوی سمبل سربه داران ۶۷ و به خواهر عزیزم طیبه خسروآبادی که مدتها با آنها همبند بودم، درود می فرستم.
ما سرفرازیم که ایران و ایرانی نه به خمینی و خامنهای و رئیسی و دارو دسته جلادان بلکه به مقاومتی عادلانه شناخته میشود که سخنگوی آن خواهر مریم عزیز است که با اندیشه و منش درخشانش مایه اعتبار و افتخار ما در داخل و خارج ایران است. رهبری بزرگ که در این سالها دوشادوش برادر مسعود به خصوص در ۱۴سال پایداری اشرف سختترین بنبست ها را گشود و ما به ویژه به خاطر برپایی اشرف ۳، قلب تپنده انقلاب و امید مردم ایران برای آزادی، وامدار او هستیم. او که با برنامه ۱۰ماده ای خود استقرار دموکراسی و آزادی و حقوق برابر برای زنان و تأمین حقوق محرومان در ایران و صلح و امنیت در منطقه را تضمین کرده است.
من به عنوان یک بازمانده و شاهد قتلعام ۶۷، اعلام میکنم جای رئیسی جلاد که در قتل عام ۶۷ نقش ویژه و منحصر به فردی داشته و به خاطر شرکتش در نسلکشی مجاهدين، روی صندلی محاکمه است نه روی صندلی ریاست جمهوری. مردم ایران از جامعه جهانی می خواهند که به سیاست ننگین مماشات و مراوده با حکومتی که رئیس جمهور آن یک جنایتکار ضد بشر است، پایان دهند.
