قتل زنان عمدتاً در استان هایی رخ داده که از نرخ بالای بیکاری برخوردارند
هم زمان با افزایش خشونت خانگی در ایران، روایات هولناک اما تکراری از همسر کشی در رسانه ها و فضای مجازی باعث برانگیختگی افکار عمومی شد. همچنین در مواردی منجر به اعتراضات فعالان حوزه زنان در برخی از شهرهای ایران شد. آمار قتل های خانوادگی و خشونت در جامعه افزایش چشمگیری داشته است. (روزنامه حکومتی آرمان ملی – ۲۰ خرداد ۱۴۰۰)
زنان وقتی از سوی شوهر خود مورد تهدید جانی قرار می گیرند جای امنی برای پناه بردن ندارند. در هیچ شهری مرکزی نیست که به زنان در این مورد مشاوره دهد یا کمک کند. (خبرگزاری حکومتی ایلنا- ۳۱ خرداد ۱۴۰۰)
در هفته های اول خرداد ماه ۱۴۰۰ خبر قتل ۴ زن در شهرهای کرمانشاه، سقز، ایلام و دره شهر به دست شوهران خود در فضای مجازی منتشر شد.
عدم وجود حمایت قانون
مسئولان حکومتی برای حل معضل افزایش خشونت خانگی در ایران که اولین قربانی آن زنان هستند، هیچ راه کار مناسبی اتخاذ نمی کنند. مینا فتاح پور عضو شورای شهر سردشت در این باره گفت، «سال ۹۹ جلوی در شهرداری سردشت خانواده یک زن او را با اسلحه به قتل می رسانند و بی سر و صدا پیکرش را در روستایی به خاک می سپارند و قاتل را فراری می دهند. کمی قبل هم یک زن توسط خانواده اش با چاقو در منزل به قتل رسید. در مواردی هم زنان توسط خانواده شان حلق آویز شده اما در بین مردم خودکشی اعلام می شود، که جای نگرانی دارد.» (خبرگزاری حکومتی ایلنا – ۳۱ خرداد ۱۴۰۰)
فتاح پور در این مورد اعتراف کرد که مسئولان فقط جلسه می گذارند که هیچ نتیجه ای ندارد چرا که فقط در این جلسات حرف زده می شود ولی هیچگونه عمل در کار نیست.
در هیچ کدام از شهرها مسئولان برای ایجاد اورژانس اجتماعی جهت حمایت از زنان اقدامی نمی کنند. این اقدامات در موارد بسیار نادری در برخی از شهرها تنها به دست بعضی از خیرین ایجاد شده که پاسخگوی این میزان از افزایش خشونت خانگی در ایران که بر زنان روا می شود نیست.
چهار زن قربانی افزایش خشونت خانگی در ایران
طی ۷ روز، چهار زن در شهرهای مختلف به دست شوهران خود به قتل رسیدند. کاربری در این باره نوشت: «سالانه بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ زن در ایران به دست مردان خانواده کشته می شوند.» روزنامه حکومتی آرمان ملی – ۲۰ خرداد ۱۴۰۰)
روز ۱۵ خرداد ۱۴۰۰ جمال موسوی فرمانده انتظامی استان ایلام در باره زنی که به دست شوهرش به قتل رسید گفت: «فردی حدوداً ۳۵ساله همسر خود را با سلاح سرد (ضربات چاقو) به قتل رسانده و از محل متواری شده است.» (خبرگزاری حکومتی برنا – ۱۹ خرداد ۱۴۰۰) این مرد انگیزه خود را از قتل همسرش اختلافات خانوادگی بیان کرد!
فاجعه دیگر نیز در استان ایلام در شهرستان دره شهر به وقوع پیوست. یک زن توسط شوهر ۳۸ ساله خود به قتل رسید. این مرد به دلیل اختلاف خانوادگی همسر خود را با سلاح گرم به قتل رساند و سپس متواری شد. (سایت حکومتی خبربان – ۲۰ خرداد ۱۴۰۰)
در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۰ خبر قتل دو زن در کرمانشاه منتشر شد. علیرضا دلیری، رئیس پلیس کرمانشاه، در این مورد اظهار داشت: «شخصی با مراجعه به منزل همسر سابق خود و با شلیک چند گلوله، همسر و خواهر همسر خود را به قتل رساند.»
گلاله شیخی ۲۵ ساله قربانی خشونت خانگی
تلخ ترین فاجعه در روز ۸ خرداد ۱۴۰۰ مربوط به گلاله شیخی (نگین)، ۲۵ ساله، دارای مدرک کارشناسی حقوق است. گلاله در یک دفتر وکالت کار می کرد. در شهر سقز همه او را به مهربانی و صمیمیت می شناختند. او به دست همسرش که با هم برای شام به بیرون رفته بودند، به قتل رسید. همسر گلاله شیخی هنگام درگیری لفظی بر سر موضوع کار و ادامه تحصیل با وی با مشتی به سر گلاله زد و سر او به ستون ماشین خورده و بیهوش شد. این مرد سپس با فرض اینکه گلاله جان سپرده جسد او را به بیابان های بیرون شهر برده و به آتش کشید و در گودالی مخفی کرد.
تمام مردم شهر سقز به همراه خانواده گلاله از این مسئله برانگیخته شدند.
بنا به گفته عباد شیخی عموی گلاله، اختلاف کیومرث ضرغامی همسر گلاله با او بر سر مسئله کار کردن وی بوده است. در حالی که همه اعضای خانواده اطلاع داشتند که این شخص قبل از عقد با شرط کار کردن و ادامه تحصیل گلاله در حضور پدر گلاله توافق کرده بود. (خبرگزاری حکومتی رکنا – ۲۲ خرداد ۱۴۰۰)
افزایش ۱۵ برابری خشونت های خانگی در دوران پاندومی کرونا
خشونت علیه زنان در ایران در قانون نهادینه شده است و ضابطین قانون اجازه دخالت در اختلافات خانوادگی که حتی منجر به مرگ زنان می شود را ندارند.
این وضعیت پس از شیوع کرونا تشدید شده و آمار همسر آزاری به طرز فاحشی افزایش پیدا کرده است.
حسن مروی، رئیس اداره بهزیستی مشهد این افزایش را ۱۵ برابر اعلام کرد. (خبرگزاری حکومتی ایسنا – ۱۹ تیر ۹۹)
محمدرضا محبوب فر، یکی از کارشناسان آسیب شناسی رژیم، اعلام کرد: «ایران رتبه اول در خشونت خانگی» را دارد. وی همچنین افزود: «اکنون آسیب های اجتماعی دامن کشور را گرفته است و امروز هیچ خانهای در ایران امن نیست.» (سایت حکومتی جهان صنعت- ۲۹ آبان ۱۳۹۹)
