جمعی از زنان خانه دار به حمایت از زندانیان سیاسی در حال اعتصاب غذا پرداخته و نامه ای در حمایت از آنان نوشتند.
در این نامه از جمله آمده است:
«ما جمعی از زنان خانه دار که که خود را کارگرخانگی ومحروم از هرگونه حق و حقوقی از جمله بیمه و دستمزد و مزایا میدانیم با فعالیتی همیشگی ودائم، بی وقفه، تکراری، بدون مرخصی و تعطیلات.
با چنین حجمی از کار در قوانین موجود قضایی و هم به واسطه تسلط سنت های حاکم، بسیار به ما ظلم شده است.
ارتباط و نشست و برخاست با سایر زنان به اصطلاح خانه دار مدتهاست که ما را به جایی رسانید که به حق و حقوق واقعی مان آشنا شویم. دیگر نمی پذیریم که به لحاظ حقوقی نصف مرد هستیم. دیگر نمی پذیریم که ضعیفه ایم.
از آنجایی که خود را کارگرخانگی می دانیم از خواست و مطالبه همه کارگران جامعه دفاع می کنیم.
ما به زندانی کردن کارگران و معلمان که با فعالیت های خود برای بهترشدن سطح معیشتشان و بهبود شرایط زندگی برای اکثریت جامعه تلاش می کنند معترضیم. ما از فعالینی که برعلیه میزان دستمزد حقیرانه چند برابر زیر خط فقر فعالیت می کنند و یا علیه اخراج سازی ها و برای دفاع از منافع میلیونها بیکار تلاش می کنند، پشتیبانی می کنیم.
در نتیجه از خواست اعتصاب غذایشان که حذف اتهامات امنیتی است، جانبداری می کنیم.
گرچه اعتصاب غذا مرگ تدریجی و موجب صدمات بسیار بر جسم و جان انسان است. اما برای این عزیزان راهی جز این مسیر برای طرح و پیگیری مطالبه قانونی و حق طالبانه شان که خواسته همه کارگان و معلمان است باقی نگذاشته اند.
امروز پس از 14 روز اعتصاب غذا دیگر توان و انرژی برای این عزیزان نمانده و قطعاً ادامه آن موجب حوادث ناگواری است که قوه قضائیه با بی توجهی اش مسئول عواقب غیر قابل پیش بینی برای آنان خواهد بود.
“جمعی از زنان کارگر خانگی”
23 اردیبهشت 95
