الن جانسون سیرلیف که اغلب با لقب «بانوی آهنین آفریقا» شناخته میشود، در سال ۲۰۰۶ با انتخاب به عنوان نخستین رئیسجمهور زن منتخب در قاره آفریقا، تاریخساز شد. او که برنده جایزه صلح نوبل و نمادی از پایداری دموکراتیک است، کشور جنگزدهاش، لیبریا، را به الگویی از بازسازی پس از بحران و توانمندسازی زنان تبدیل کرد.
سیرلیف در سال ۱۹۳۸ در مونروویا، پایتخت لیبریا، به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در ایالات متحده ادامه داد و در رشتههای حسابداری و اقتصاد از دانشگاه هاروارد فارغالتحصیل شد. مسیر او در سیاست و امور مالی بینالملل معمولی نبود؛ از تبعید تا زندان، همواره صدای معترض فساد و دیکتاتوری در لیبریا باقی ماند و به دلیل پایداریاش در راه عدالت، احترام جهانی را به دست آورد.
در دوران ریاستجمهوریاش، سیرلیف بر صلحسازی، حقوق زنان و بازسازی اقتصادی تمرکز کرد. لیبریا با رهبری او از سالهای جنگ داخلی خارج شد و امیدی دوباره یافت. او با شفافیت و شجاعت با بحران ابولا مقابله کرد و برای آموزش و بهداشت اقشار محروم تلاش نمود. ریاستجمهوری او نه تنها نقطه عطفی برای لیبریا بود، بلکه الهامبخش نسل جدیدی از زنان آفریقایی برای ورود به عرصه رهبری شد.
در سال ۲۰۱۱، سیرلیف به دلیل «مبارزه غیرخشونتآمیز برای تأمین امنیت و حقوق زنان» برنده جایزه صلح نوبل شد. امروزه او به عنوان نماد رهبری زنانه در سیاست جهانی شناخته میشود و همچنان از طریق بنیادها و نهادهای بینالمللی به فعالیت در حوزه حکمرانی و برابری جنسیتی ادامه میدهد.
