سحرگاه روز شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴، زنی به نام صدیقه قربانی در زندان مرکزی ارومیه به دار آویخته شد.
رئیس کل دادگستری ارومیه بدون اشاره به هویت این زن، خبر اجرای این حکم اعدام را اعلام کرد. صدیقه قربانی دو سال قبل به اتهام قتل عمد نادختری ۴ساله خود، آوا قهرمانی، بازداشت و در حبس به سر می برد.
فجایع اجتماعی آبشخور و ریشه سیاسی دارد. در تحلیل نهایی باید آن را به حساب رژیم ضدبشری و زنستیز آخوندی گذاشت که خاستگاه کلان عقدههای این برهه از تاریخ ایران است. در کانون این عقیده و سیاست انسان ستیز، قربانی شدن زنان و دختران قرار دارد.
با اعدام صدیقه قربانی درزندان مرکزی ارومیه، شمار زنانی که از آغاز سال میلادی ۲۰۲۵ در ایران اعدام شدهاند به ۵۹ نفر رسیده است.
ایران، رکورددار اعدام زنان در جهان
براساس اطلاعات ثبت شده توسط کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، از سال ۱۳۸۶ تاکنون، حداقل ۳۲۲ زن در ایران اعدام شده اند.
تاکنون آمار زنان اعدام شده به دست رژیم ملایان در سال ۲۰۲۵ در حالی که سال هنوز به پایان نرسیده است، حداقل ۷۰درصد افزایش نسبت به سال قبل نشان می دهد.
زنانی که به دست رژیم ملایان اعدام می شوند اکثرا خود قربانی خشونت خانگی و قوانین تبعیض آمیز خانواده هستند و بسیاری از آنها در دفاع از خود عمل کرده اند.
از زمان روی کار آمدن مسعود پزشکیان، رژیم آخوندی حدود ۲۷۰۰ زندانی را اعدام کرده است.
سکوت و بیعملی در برابر قاتلان مردم ایران، سوخترسانی به تروریسم، سرکوب و جنگافروزی است. رژیم اعدام و ترور باید از جامعه جهانی طرد و پرونده نقض حقوق بشر و جنایات آن به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شود.
