در سالگرد قیام دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، یاد زنان جوانی را گرامی می داریم که در این جنبش شرکت کرده و جان خود را فدا کردند و یا قربانی مفقودسازی اجباری شدند، از جمله فرشته علیزاده و رزیتا حیدری.
بیش از ۴۰ سال است که زنان ایرانی نیروی پیشتاز تغییر در مبارزه علیه حکومت استبدادی بودهاند. با وجود سرکوب بیوقفه، بازداشتها و فشارهای شدید، این زنان به عنوان رهبران مبارزه برای آزادی، حقوق بشر و دموکراسی در ایران ظهور کرده اند. از شبکههای زیرزمینی کانون های شورشی تا اعتراضات گسترده، پایداری و استقامت آنها آینده کشور را از نو خواهد ساخت.
تاریخچه مبارزات زنان ایران
تاریخچه مقاومت زنان ایرانی ۱۵۰سال قدمت دارد اما در تاریخ اخیر، مقاومت آنها با اعتراضات گسترده علیه حجاب اجباری در سال ۱۳۵۷ آغاز شد. از آن زمان تاکنون، زنان با سرکوب شدید نیروهای امنیتی و گشت ارشاد روبهرو بودهاند. بسیاری از فعالان، بهویژه هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران، بهخاطر طلب حقوق برابر و آزادی سیاسی، زندانی، شکنجه و حتی اعدام شدهاند.
کانون های شورشی: رهبری زنان
امروز، زنان نقش مرکزی در کانون های شورشی دارند. کانون های شورشی هسته های مخفی هستند که حرکت های ضدحکومتی را سازماندهی میکنند. این زنان جان خود را به خطر میاندازند تا بنر نصب کنند، پیامهای سیاسی منتشر کنند و شبکههای زیرزمینی را بسیج کنند. فقط در سال ۱۴۰۳، کانون های شورشی زنان هزاران حرکت در حمایت از برنامه دهمادهای مریم رجوی برای ایران آزاد و دموکراتیک انجام دادند، که بر برابری جنسیتی، لغو حکم اعدام و جدایی دین از دولت تأکید دارد.
چشماندازی برای آینده ایران
مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت، به نماد و رهبر سیاسی این جنبش تبدیل شده است. برنامه دهمادهای او حقوق زنان و دموکراسی را در کانون ساختار سیاسی آینده ایران قرار میدهد. این چشمانداز الهامبخش زنان ایرانی در داخل و خارج کشور است تا با وجود خطرات روزافزون، به تلاش و مبارزه برای تغییر ساختاری ادامه دهند.
پایداری در میان خون و آتش
کشتار شرکت کنندگان در تظاهرات مسالمت آمیز ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، که بسیاری از آنها زنان بودند، ضربه سنگینی بود که رژیم میخواست با آن اعتراضات را خاموش کند. اما این حادثه به نماد مقاومتی تسلیم ناپذیر تبدیل شد. زنان ایرانی هر سال این روز را که یادآور پایداری و مبارزه بی امان شان می باشد، گرامی میدارند.
معماران تغییر و آزادی
زنان ایرانی در مبارزه فقط شرکت نمی کنند، بلکه معماران یک جنبش تحولآفرین هستند. در حالی که کشور با سرکوب داخلی و بحرانهای خارجی مواجه است، رهبری زنان همچنان سنگ بنای مقاومت است. شجاعت و فداکاریهای آنها الهامبخش ملتی است که تشنه آزادی و دموکراسی است.
