روز شنبه ۴ اسفند ۱۴۰۳ کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران میزبان جلسه ای به مناسبت روز جهانی زن بود. در این کنفرانس برخی از رهبران سیاسی برجسته، فعالان حقوق بشر و حامیان مقاومت ایران از بیش از ۸۰ کشور شرکت داشتند.
ترزا ویلیرز وزیر محیط زیست انگلستان در سالهای ۲۰۱۹-۲۰۲۰ و وزیر ایرلند شمالی در سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ بوده است.
ترزا ویلیرز در روز جهانی زن ۲۰۲۵ در کنفرانس پاریس سخنرانی کرد که متن آن در زیر آمده است:
ترزا ویلیرز: قدردانی از جامعه ایرانیان بریتانیا
از خانم رجوی متشکرم که مرا به این گردهمایی بسیار مهم در آستانه روز جهانی زنان دعوت کردند.
مایلم در ابتدا سپاس عمیق خود را از جامعه ایرانیان مقیم بریتانیا اعلام کنم، چراکه در طول ۱۹سال حضورم در پارلمان، همواره از من حمایت کردند. من قدردان تمام دوستان ایرانیام، از جمله دوستان خوبم در شورای ملی مقاومت ایران هستم که مرا به سخن گفتن درباره ایران تشویق کردند.
مبارزه مستمر برای حقوق زنان
این دوستان الهام بخش من بودند تا در برابر آخوندهای حاکم بر تهران موضع بگیرم، و همچون بسیاری دیگر، من در خشم عمیقی که مردم از جنایات رژیم ایران و استبداد آن احساس میکنند، با آنان شریکم.
در حالی که ما روز جهانی زن را جشن میگیریم، نباید فراموش کنیم که هنوز کشورهایی هستند که در آنها زنان به عنوان شهروندان درجه دوم تلقی میشوند.
همانطور که بسیاری تأکید کردند شرمآور است که زنان در ایران از بسیاری از حقوق اساسی محرومند ، حقوقی همچون ازدواج، طلاق، حضانت فرزند، اشتغال و ارث… فهرست این نابرابریها بسیار طولانی است و کاملاً غیرقابل قبول!
وحشتناک است که قوانین ایران هنوز خشونت خانگی را بهدرستی جرمانگاری نکرده و مجازاتها ناکافیاند.
تأسفبار است که سن قانونی ازدواج دختران در ایران فقط ۱۳ سال است.
واقعیت ظلم به زنان در ایران
در انگلستان، ما در سالهای اخیر بیش از پیش درک کردهایم که هنوز باید اقدامات بیشتری برای تضمین حقوق زنان انجام دهیم، و روز جهانی زن زمانی برای بازنگری در این زمینه شده است.
در انگلستان، مطالبه اقدامات مؤثرتر برای مقابله با خشونت علیه زنان روزبهروز پررنگتر شده است.
همین آگاهی تازهی ما از اینکه حتی در کشورهای خودمان نیز هنوز برای برابری واقعی باید مبارزه کنیم، باید خشم ما را نسبت به وضعیت فاجعهبار زنان ایران بیشتر کند.
وضعیت حقوق بشر در ایران به هیچ وجه قابل تحمل نیست.
فراخوان به عدالت و پاسخگویی
همانطور که عفو بینالملل گزارش داده است، مردم همچنان ناپدید میشوند، تحت شکنجه و سایر بدرفتاریهای وحشیانه قرار میگیرند، و مصونیت سیستماتیک برای جنایتهای گذشته و حال علیه بشریت همچنان پابرجاست.
اینکه عاملان کشتار دستهجمعی سال ۱۳۶۷ هرگز مورد محاکمه قرار نگرفتهاند، کاملاً غیرقابل قبول است.
اینکه این جنایات هولناک برای دههها بیمجازات باقی ماندهاند، مایه خشم و انزجار است.اما در پایان، نباید ناامید شویم.
چشماندازی امیدوارکننده برای آینده ایران
این مردان شرور نمیتوانند برای همیشه دوام بیاورند. روزی ما «روز جهانی زن» را در ایران جشن خواهیم گرفت.
روزی خواهیم دید که ایران دارای یک قوه قضاییه مستقل، حاکمیت قانون و گذار به انتخابات آزاد و عادلانه شده است. سرانجام، عدالت و برابری برای زنان برقرار خواهد شد.
این آرمانهای اساسی، در برنامه ده مادهای شورای ملی مقاومت ایران برای ایرانی دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت و غیرهستهای مشخص شدهاند.
پس اجازه دهید درود بفرستیم به همه مخالفان و معترضان شجاعی که شعله امید را در ایران زنده نگه داشتهاند و به همه کسانی که برای آیندهای آزاد و دموکراتیک برای مردم ایران تلاش میکنند. سپاسگزارم.
