تظاهرات بزرگ ایرانیان آزادیخواه در روز جمعه ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ در مونیخ، میدان اودئون، همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ برگزار شد. شعار اصلی تظاهرکنندگان این بود: «نه شاه، نه شیخ، سرنگونی دیکتاتوری مذهبی و برقراری جمهوری دموکراتیک در ایران.»
این تظاهرات جلوهای از اراده قاطع مردم ایران برای بازپسگیری حاکمیت ملی خود بود و بر پیوند میان امنیت جهانی و تحقق آزادی و عدالت در ایران تأکید داشت. همزمانی این گردهمایی با کنفرانس امنیتی مونیخ یک حقیقت مهم را برجسته میکند: امنیت بدون در نظر گرفتن صدای مردم تحت ستم ایران بیمعناست و به سرابی دیپلماتیک تبدیل میشود.
خانم مریم منوچهری از جمله سخنرانان این گردهمایی بود. متن سخنرانی ایشان به شرح زیر است:
مریم منوچهری: کنفرانس مونیخ باید حق تعیین آینده مردم ایران را بهرسمیت بشناسد
خانمها و آقایان، شرکتکنندگان گرامی کنفرانس امنیتی مونیخ،
در پرتو تظاهرات دهها هزار نفر در شنبه گذشته در برلین، و پیش از آن در سراسر جهان، یک نکته روشن میشود. این تجمعها بیانگر اجماعی بیسابقه و یک «نه» قاطع به هر شکل از دیکتاتوری است، چه سلطنتی و چه مذهبی. زیرا هر دو به معنای سرکوب، فقدان آزادی و بهرهکشی هستند.
سالهاست که ما در اینجا تظاهرات میکنیم تا هشدار دهیم که حاکمان کنونی و سلطنت طلبان نماینده مردم ایران نیستند. مردم ایران بازگشت به گذشته را رد میکنند. آنان میخواهند آیندهای دموکراتیک و کثرتگرا را خودشان شکل دهند، یک جمهوری دموکراتیک همراه با همه اقوام و اقلیتهای مذهبی.
امروز میخواهیم پیام روشنی به این کنفرانس ارسال کنیم: دعوت از نمایندگان ساختارهای اقتدارگرای گذشته، از جمله پسر شاه سابق، بهعنوان بیاعتنایی به مبارزه تاریخی مردم ایران برای آزادی تلقی میشود. مردم ایران پیشتر بر این دیکتاتوری غلبه کردهاند و قاطعانه هرگونه بازگشت به آن را رد میکنند.
آینده ایران نه میتواند در احیای اشکال پیشین حکومت باشد و نه در ادامه حاکمیت کنونی مذهبی. همچنین روشن است که مردم ایران جنگ نمیخواهند. آنان مداخله نظامی از خارج را نمیخواهند. تغییر پایدار را نمیتوان تحمیل کرد؛ این تغییر باید از درون خود جامعه برخیزد.
آنچه ایرانیان مطالبه میکنند، بهرسمیتشناختن بینالمللی پیگیری مشروع آنان برای آزادی، دموکراسی، حقوق بشر و حق تعیین سرنوشت سیاسی است. هنگامی که این کنفرانس درباره ثبات در خاورمیانه سخن میگوید، نمیتواند صرفاً درباره دولتها صحبت کند، بلکه باید به صدای مردم نیز گوش دهد.
ثبات واقعی از دل مماشات با رژیمهای اقتدارگرا برنمیخیزد، بلکه از حمایت از کسانی حاصل میشود که برای آزادی، حاکمیت قانون و مشارکت دموکراتیک مبارزه میکنند.
شورای ملی مقاومت ایران، با نمایندگی خانم مریم رجوی بهعنوان رئیسجمهور برگزیده آن، تنها آلترناتیو واقعی برای ایران است. این شورا برای قدرت مبارزه نمیکند، بلکه برای زندگی شرافتمندانه مردم ایران، برای حقوق بشر، حاکمیت قانون و ارزشهای دموکراتیک مبارزه میکند.
بنابراین مطالبه محوری ما از کنفرانس مونیخ این است:
حق مردم ایران برای تعیین آینده خود را بهرسمیت بشناسید. در کنار مردم ایران و شورای ملی مقاومت ایران بهعنوان نمایندگان ایران آزاد و دموکراتیک بایستید.
به سیاست مماشات که ساختارهای اقتدارگرا را مشروعیت میبخشد یا کوچک میشمارد پایان دهید.
بهرسمیت بشناسید که بازگشت به سلطنت و مداخله نظامی راهحل ایران نیست.
جنبش مقاومت سازمانیافته شورای ملی مقاومت ایران و مبارزه مشروع کانونهای شورشی علیه رژیم را بهرسمیت بشناسید.
بیایید با هم همکاری کنیم تا این صداها شنیده شوند.
بسیار سپاسگزارم.
