مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، همچنان از دسترسی پایدار به درمان تخصصی محروم مانده است؛ تعللی که میتواند به وخامت وضعیت جسمانی و نیاز به جراحی زانو منجر شود.
این زندانی سیاسی طی هفته گذشته چند بار برای دریافت فیزیوتراپی و کایروپراکتیک به مراکز درمانی خارج از زندان منتقل شده، اما مسئولان زندان ادامه درمان را منوط به مراجعه به مراکز دولتی کردهاند؛ مراکزی که به گفته وی، فاقد امکان ارائه خدمات تخصصی مورد نیاز هستند. درخواست او برای معرفی مرکز مناسب و تأمین هزینههای درمانی تاکنون بیپاسخ مانده است.
این در حالی است که پیشتر، پزشکی قانونی و قاضی ناظر پرونده با اعزام مریم اکبری منفرد به مراکز درمانی تخصصی موافقت کرده و پزشک معالج نیز نسبت به پیامدهای جدی توقف درمان هشدار داده بود.
مریم اکبری منفرد، مادر سه دختر، پس از تحمل ۱۵ سال حبس در تبعید، در آبان ۱۴۰۳ به زندان قرچک منتقل شد تا حکم دو سال حبس جدید او به اتهام «تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب» اجرا شود. محدودیتهای اعمالشده بر حق دسترسی او به درمان و وکیل، در تضاد آشکار با اصول اولیه حقوق زندانیان و تعهدات بینالمللی ایران در زمینه حقوق بشر است.
او نخستین بار در سال ۱۳۸۸ بازداشت و به ۱۵ سال حبس محکوم شد. اعضای خانوادهاش نیز از قربانیان اعدامهای دهه ۶۰ و قتلعام تابستان ۱۳۶۷ هستند. مریم اکبری منفرد از قدیمیترین زنان زندانی سیاسی در ایران به شمار میرود.
