زنان سرپرست خانوار در شرایط بحرانی ویروس کرونا و ناکارآمدی حکومت چندین برابر قبل متحمل فشار و آسیب شده اند.
بیش از یک ماه از اعلام رسمی شیوع ویروس کرونا توسط رژیم گذشته است. در این شرایط کارگران روزمزد و اقشار آسیب پذیر دستکم یک ماه است درآمدی ندارند.
رژیم توان مدیریت این بحران را ندارد و به همین دلیل در ایران قرنطینه اعلام نمی کند. روحانی به جز وعده های توخالی تا کنون کاری برای مردم نکرده و فقط آنها را به خانه نشینی دعوت می کند.
کسب و کار همه کارگران و اقشار زحمت کش در جامعه دچار آسیب های جدی شده است اما این فشار برای زنان سرپرست خانواری که از راه مشاغل خانگی زندگی شان را تأمین می کردند مضاعف است. آنها بیش از همه آسیب دیده و با فشارهای ناشی از کاهش درآمد و یا عدم فروش محصولات روبه رو هستند.
مشاغل زنانه بی سرو سامان و ناپایدار است و بازارچه و یا محل کسب ثابت ندارند. این زنان همچنین فاقد پشتوانه مالی هستند به ویژه آن دسته که به مشاغل خانگی یا دستفروشی اشتغال دارند با محدودیت های بیشتری روبرو هستند.
آنها در شرایط بحرانی ویروس کرونا آسیب بیشتری را متحمل می شوند. بعضی موارد هم بوده که مادر خانواده یا
همان سرپرست خانواده به کرونا مبتلا شده و بچه ها نمی دانند با این هزینه ها باید چگونه از مادر خود مراقبت کنند.
زنان سرپرست خانوار در استان خوزستان
استان خوزستان با دست کم ۳۳هزار زن سرپرست خانوار، بیشترین آمار را در بین استان های ایران دارد. از سوی دیگر آمار دستفروشی و زنانی که به کار خانگی اشتغال دارند بالاست. با توجه به تعداد زیاد زنان سرپرست خانوار در استان خوزستان، عدم حمایت دولت تأثیر بسیار مخربی در زندگی آنها آنهم در شرایط بحرانی ویروس کرونا دارد. روند تصاعدی بیماران و فوت شدگان در خوزستان، ممنوعیت سفرهای نوروزی را به دنبال داشته و فعالیت اصناف غیرضروری در برخی از شهرها از جمله اهواز به تازگی ممنوع شده است.
گزارشی که از حدود ۱۴۰نفر از زنانی تهیه شده که به مشاغل خانگی اشتغال دارند، دستفروشی کرده و یا صنایع دستی تولید می کنند، نشان می دهد فشار مالی به این افراد بسیار شدید بوده و برخی را به مرحله ای از یأس و فشارهای روحی رسانده که صحبت از خودکشی می کنند.
زنان سرپرست خانوار معمولاً تغذیه نامناسب و ایمنی بدنی پایین دارند و دولت باید برای پیشگیری از بیماری به آنها کمک می کرد. (خبرگزاری رسمی ایرنا- ۵فروردین ۱۳۹۹)
یک فعال حقوق زنان در این مورد گفت، «من تماس هایی از زنان سرپرست خانوار در ایذه، بستان و شادگان داشتم که می گفتند قصد خودکشی دارند. پیش بینی ما این است که اگر برای این افراد چاره اندیشی نشود، بعد از فروکش کردن بیماری کرونا، خودکشی در بین این زنان زیاد باشد.»
یک نمونه از مشاغل خانگی
یکی از زنان سرپرست خانوار در اهواز گفت، «تنها منبع درآمد من تهیه و فروش ترشیجات است، اما در یک ماه گذشته و بعد از شیوع کرونا که نتوانسته ام هیچکدام از محصولاتم را بفروشم با مشکلات بسیاری مواجه شده ام.»
این زن دردمند ادامه داد، «بدهی هایم روی دستم مانده و هم اجاره خانه و مابقی هزینه ها، از طرف دیگر یخچال و محلی برای نگهداری ترشیجات ندارم و نگران از بین رفتن دسترنجم هم هستم.»
خانم گودرزی که از ناحیه یک پا معلول است مادر دو دختر ۱۸ و ۱۶ساله است که هر دو درس می خوانند.
تقریبا یک ماه است که زیر پوشش بهزیستی رفته و قرار است ماهانه به او ۲۰۰هزار تومان مستمری پرداخت کنند اما این پول با خط فقر ۸میلیون تومان برای یک خانواده ۴نفره، هزینه کدام مشکل زندگی اش را کفایت می کند؟
خانم گودرزی گفت، «چند روز پیش آمده بودند که آب منزلمان را قطع کنند، با زحمت مانع شدیم؛ ما پیش همسایه ها آبرو داریم. من خانواده و کسی را ندارم که بتوانم از او کمک بگیرم و در این سال ها با کار کردن خرج خانواده را می دادم. دولت به ما کمک نمی کند تا این بحران را پشت سر بگذاریم و خسارت هایمان را جبران کنیم!» (خبرگزاری رسمی ایرنا- ۵فروردین ۱۳۹۹)
سخن پایانی
وضعیت نابه سامان زنان سرپرست خانوار فقط جزء بسیار کوچکی از مشکلات زنان در شرایط بحرانی ویروس کرونا در ایران است.
رژیم به پنهان کاری ها ادامه می دهد. دولت روحانی با افزایش تعداد قربانیان این ویروس فقط قبرستان ها را پر کرده و به دروغ ادعا می کند بیمارستان ها خالی است. پزشکان بدون مرز را اخراج می کنند و می گویند خودمان امکانات داریم.
مشکل اصلی در ایران یک دیکتاتوری فاسد است که فقط به حفظ قدرت می اندیشد و جان انسان ها برایش هیچ ارزشی ندارد. رژیم نمی گذارد کمک های بین المللی بی واسطه به دست مردم نیازمند برسد. آنها تنها کمک هایی را می خواهند که بدون هر گونه نظارتی در خدمت سپاه پاسداران و سران حکومت قرار بگیرد.
به همین دلیل مردم و زنان ایران تنها راه رهایی ایران و ایرانی را در واژگونی این نظام فاسد و جایگزینی یک آلترناتیو دموکراتیک می بینند.
