دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد روز دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ با برگزاری تجمع اعتراضی، شعارهایی چون «دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد» و «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند.
دانشجویان دانشگاه فردوسی با تکرار شعار «قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان» خواستار آزادی فوری همدانشگاهیهای بازداشتشده خود شدند.
تجمعکنندگان همچنین آنچه را تشدید سرکوبهای امنیتی و افزایش فشار از سوی نهادهای حراستی و انضباطی دانشگاه توصیف کردند، محکوم نمودند.
پس از سرکوب خونین قیام سراسری دی ماه ۱۴۰۴، دانشجویان بار دیگر اعتراضها و تحصنهای خود را در دانشگاههای سراسر کشور از سر گرفتهاند.
در شیراز، دانشجویان علوم پزشکی به مدت شش روز متوالی دست به تحصن زدند و خواستار آزادی همدانشگاهیهای خود و نیز پزشکان و کادر درمانی شدند که به دلیل کمک به معترضان مجروح بازداشت شدهاند.
همزمان، دانشجویان دانشگاههای تبریز، خواجهنصیر، امیرکبیر، تهران و دانشگاه آزاد (واحد کرج) با صدور بیانیههای جداگانه، بر ادامه تحریم کلاسها و امتحانات تأکید کرده و پایبندی خود را به تداوم جنبش اعتصاب دانشجویی اعلام کردند.
در یک تحول دیگر، مسعود حبیبی، معاون فرهنگی و دانشجویی وزیر بهداشت رژیم، اعلام کرد که حدود ۱۰۰ دانشجو در جریان قیام دی ماه جان خود را از دست دادهاند و افزود که شمار دیگری از دانشجویان همچنان در بازداشت بهسر میبرند. (آفتاب نیوز ۱۹ بهمن ۱۴۰۴)
